Vorige week vond ik mijzelf terug op het vliegveld van Boekarest. Na een drie uur lange rit door de velden van Oost Roemenie arriveerde ik in een hotelletje in Constanza, de havenstad aan de Zwarte Zee. Dit is allemaal buiten mijn regio van Het Bedrijf, maar ik was hier op uitnodiging van een Internationaal Haven Training Bondgenootschap en dus sla je zoiets niet af. Bovendien was het een leerzame ervaring en heeft het interessante connecties opgeleverd. Tijdens het afsluitende feestje moest ik wel even terugdenken in wat voor vreemde plekken op deze aardbol ik ben terechtgekomen sinds ik De Operatie de rug toekeerde me in de wereld van De Training ging bezighouden... Dat was geen slechte keuze, achteraf...

Met lopende danwel gestopte projecten, deze stad is ook heel indrukwekkend vanuit de lucht bezien. Het bezoek van Blom was een goede gelegenheid voor een helivlucht.

Afgelopen week kwam de Commandant van de ZKK op bezoek, en als digitaal bestuurslid stel je dan een vergaderplaats ter beschikking. Maar eerst moest ik nog een nieuwe auto aanschaffen... Om een juiste indruk te krijgen van deze Arabische hobby, die ook wel 'Dune Bashing' genoemd wordt, nog een filmpje van buiten de wagen.

Kijk, nu even de tijd voor echte muzikanten. In 1987 alweer kwam het album Tango in the Night van Fleetwood mac uit. Deze band bestond al sinds 1967 als bluesband, maar maakte pas echt furore van halverwege de jaren zeventig tot en met bovengenoemd album. Het zijn popliedjes van hoog formaat en het hele album is een geweldige 'achterover op de leunstoel' ervaring. Niet minder belangrijk is het ongelooflijke gitaartokkelwerk van Lindsay Buckingham in de video hieronder. je hoort het goed: dit zijn niet twee gitaristen maar Lindsay in zijn uppie en dan nog zingen erbij ook. Ongekend. Stevie Nicks zingt ook erbij, zij schreef het nummer Big Love. Hier nog een andere hit van het album Everywhere op youtube. Andere hits van het album zijn Little Lies, Seven wonders, en Caroline, maar het hele album heeft hit potentie. Downloaden die hap als je het nog niet hebt.

Dit feestje was afgelopen week. Ongeveer 1000 Hollanders et karrenvrachten haring, bitterballen en Hema worsten, bier en een volkszanger uit Volendam met op de achtergrond de skyline van Dubai. Geslaagd feest!

Op een of andere manier kreeg ik niet de video van het Oranjebal van afgelopen week in Dubai ge-upload, dus kijken we hier even terug op een ander feestje. Eens in de 4 jaar komen alle ooms, neven, broers en opa's van de familie Tet bijeen om op een niet nader genoemde locatie een eeuwenoude familie dans met stokken en zakdoekjes uit te voeren. Het lijkt eenvoudig, maar dat is het beslist niet. Je moet ook een baard hebben en in de maat kunnen blijven en enkele bijzonder ingewikkelde danspassen en sprongetjes kunnen maken. Geniet van dit zeer zeldzame beeldmateriaal dat onlangs illegaal op youtube geplaatst is. Misschien nodig ik jullie een keer uit...

Goed, ik ben nu veilig en wel neergestreken in Dubai en heb zo ongeveer alle papperassen geregeld die je nodig hebt voor een lang verblijf in de Emiraten. Rijbewijs, labor card, health card, visa, airport pass, bankpas, alcohol license en ga zo maar door, mijn portemonnee zit er vol mee. Dubai is een indrukwekkende stad en wat hier afgelopen jaren gebouwd is is ongekend en de projecten die nog in de maak zijn of op de tekentafel liggen, grenzen aan het ongelooflijke. Ik vind het eigenlijk een interessantere stad dan Kaapstad, zomaar ineens. In de 'Bouwen in Dubai' blogs komen al die projecten aan de orde. /Users/Tet/Pictures/iPhoto Library/Originals/2009/27 apr 2009/Afbeelding 1.png Laat ik maar beginnen met de plek waar ik woon. Jumeirah Beach Residence, kortweg JBR in de volksmond. Het is een keten van wolkenkrabbers aan het strand waar 10 jaar geleden niet meer dan een lap woestijn lag. Hier onder een videoshot vanaf mijn balkon en daarna vanaf het strand.

ik zou bijna vergeten dat ik dit leven nog een top 100 moet afleveren. Voor we verder gaan even een zeldzaam interview met Dicky Curtis van The Not, een favoriete band die het net niet gehaald heeft en op nr 101 is geeindigd. Volgende week pakken we de draad weer op.

Vorige week moest ik dus de grens tussen Nigeria en Benin passeren en dat was geen eenvoudige taak. Het duurde ongeveer zo'n drie uur en ik heb nog nooit zoveel corruptie en chaos meegemaakt. De volgende keer maar weer het vliegtuig, dat geeft ook nog wel eens problemen, maar niet zoveel als hier. De rechten van het originele filmpje zijn naar www.blogpunt.punt.nl gegaan en dat was een kadootje voor een nieuw log waar ik even als gast mocht optreden. Dus daar is nog wat meer te zien. En wat vind ik nu van Nigeria? Wel, een land dat de status 'ontwikkelingsland' nog niet verdiend heeft, daar ios nog een lange weg te gaan. Benin is een stukje verder op de ladder en ook wat vriendelijker. Bovendien komt de voodoo daar vandaan dus als ze je iets willen aandoen rammen ze spijkers in een houten pop. In Nigeria gebruiken ze liever jouzelf daar voor ;-)